مهسا میرمهدی

۱۰ چای خاص و گران قیمت جهان را بشناسید

چای به عنوان نوشیدنی مورد علاقه ایرانی ها و بسیاری از مردم در سراسر جهان، انواع خاص و گران قیمتی دارد که آشنایی با آنها می تواند برای شما جالب باشد.

به گزارش کاما پرس،اکثر افراد روز خود را با یک لیوان چای آغاز می کنند و حتی بعضی ها روزی را نمی توانند بدون چای سپری کنند. موارد مهم در انتخاب چای؛کیفیت،طعم و عطر است و اگر چای با این خصوصیات کمی گرانتر هم باشد باز طرفداران خودش را دارد. در ادامه ۱۰ چای خاص و گران قیمت جهان را به نقل از وبسایت wonderslist.com مرور می کنیم.

۱۰. گل تیِنچی

این چای نه تنها در چین بلکه در سراسر جهان طرفداران زیادی دارد.این چای یکی از سالم ترین چای ها است و  بیخوابی و انواع آلرژی ها را درمان می کند.هر یک کیلو این چای ۱۷۰ دلار ارزش دارد.

۹ . گیورو

یک نوع چای سبز ژاپنی با طعمی شیرین که ارزش هر یک کیلو آن ۶۵۰ دلار است.

۸. پو پو پُ-اِر

این چای سیاه شفا بخش چینی حاوی مدفوع حشرات است و افراد ،هنگام کشت با دقت بسیارآن را برداشت می کنند و همین امر باعث گرانی این چای شده است. ارزش این چای  کیلویی ۱۰۰۰ دلار است.

۷. سر نقره ای ایمپریال

گران ترین چای هندوستان در ناحیه دارجیلینگ در غرب بنگال کشت می شود.این چای طعم و عطر بی نظیری دارد و ارزش فعلی اش کیلویی ۱۸۵۰ دلار است.

۶. تیگوانین

این چای به چای اولانگ(نوعی چای چینی که پیش از خشک کردن قدری تخمیر شده است)هم معروف است.زمانی محققی به نام وانگ،گیاهی را زیر سنگ گوانین پیدا و آن را به امپراتور آن زمان اهدا می کند و این گیاه به چای گوانین معروف می شود و در حال حاضر کیلویی ۳۰۰۰ دلار است.

۵. جوانه های طلای زرد

برگ های این چای در طلای ۲۴ عیار غوطه ور شده اند.این چای نادر تنها در سنگاپور و یک روز از سال برداشت می شود.ظاهر طلایی دارد و برای سلامتی مفید است.ارزش این چای ۳۰۰۰ دلار است.

۴. نارسیس ووی اولانگ

نام این چای برگرفته شده از اسطوره یونان،نارسیس است و در کوه های ووی چین کشت می شود و ارزشش ۶۵۰۰ دلار است.

۳. کود پاندا

این چای کیلویی ۷۰.۰۰۰ دلار ارزش دارد و دلیل نامگذاری اش استفاده از کود پاندا بوده و اولین بار یک هنرمند چینی شروع به تولید این چای کرده است.

۲. دا هونگ پائو

این چای سلطنتی به ارزش ۱.۲ میلیون دلاری هم در کوه های ووی کشت می شود.این چای خاصیت درمانی دارد.

۱. چای کیسه ای الماس

این چای بریتانیایی توسط برند چای “پی جی تیپس” در سال ۲۰۰۵ معرفی شده است.این چای کیسه ای از چای سر نقره ای ایمپریال و ۲۸۰ الماس درست شده و ارزش هرکدام ۱۵.۰۰۰دلار است.

 

MARKS OF EUROPEAN SILVER PLATE: II. FRAGET & NORBLIN, POLAND/RUSSIA

MARKS OF EUROPEAN SILVER PLATE:
II. FRAGET & NORBLIN, POLAND/RUSSIA

Visiting Moscow in 2000, I bought a strange silver-plated object at the antique market "Izmailovo". A rather small container in the form of a traditional wooden Russian barrel with two compartments inside; the upper one bearing a glass inset, was placed on the silver-plated dish and covered by the lid. All three parts (the container, the lid and the dish) were marked by the same monogram AH (AN in Russian). Many of my Russian friends and colleagues could not recognise the purpose of this object. It took me a lot of time before I understood what it was for - it was a caviar holder.
 

A caviar holder made by Fraget between 1896-1915 and its parts.

Indeed, the caviar is a rather delicate product, easily deteriorating at room temperature. At that time there were no refrigerators, and to protect the caviar the ice was placed in the lower compartment of the container under the glass inset with the caviar. The maker mark easily readable on the container and on the dish was "FRAGET". Interestingly, a double-headed eagle (the Russian coat of arms) was placed above the mark. After further investigation I recognised that this caviar holder was made in Warsaw (Warszawa), which in the XIX century was the capital of the Polish Kingdom (Królestwo Polskie), an autonomous region inside the Russian Empire. At the end of the XIX century most of the Russian silver plate production was concentrated in Poland, and about ten foundries producing silver plate were operating in Warsaw. Among them the most interesting Art Nouveau objects were produced by "FRAGET" and by another Warsaw foundry, "NORBLIN". Below are the photographs of some Polish/Russian silver-plated items in Art Nouveau style from my collection.

A teapot and a coffee-pot made by Fraget between 1896-1915.

      A milk-pot and a tea-glass holder made by Fraget between 1872-1896.

      A pair of milk-pots and a coffee-set made by Norblin in the beginning of XX century.

Now a few words about the history of such a fruitful Polish/Russian trade. The Fraget factory was founded by two French businessmen - the brothers Alphonse (Alfons) and Joseph (in Polish, Józef) Fraget in 1824. However, after 1841 Joseph Fraget became the sole owner of this company. In the fifties-sixties of the XIX century, the firm turned to the production of electroplated silver items and exported them mainly to the Russian market. The products of the Fraget firm soon turned out to be extremely popular. Since, any silver-plated item in the Russian Empire was called simply  fraget . In 1867 Joseph Fraget died, and his business was inherited by his son Julian. In 1905, Julian was assassinated and from 1906 Fraget was managed by Julian's daughter, Maria Antonina, who died in 1934. In 1939 with the start of World War II, the Fraget company stopped its activity.
The Norblin factory was founded in 1809 by the goldsmith Filip Vorbrodt, who came to Warsaw from the small Anhalt Principality in Germany. His daughter, Henriette Leopoldina Augusta, first married the French silversmith Jean Cerisy and then (after her hudband's death in 1831) another French jeweller Vincent (in Polish, Wincenty) Norblin, the son of Alexander Jean Norblin, owner of a bronze factory in Warsaw. Vincent Norblin (1805-1872) significantly increased the production of silver and bronze items and organised the silver plating. In 1865 he sold the factory to his son Ludwig (in Polish, Ludwik) Norblin (1/2 of the whole capital), daughter Albertina Wilhelmina (1/4 of the whole capital) and her husband A. Teodor Werner (1/4 of the whole capital), who was the owner of another silver foundry in Warsaw. After that, Ludwig Norblin and Teodor Werner united their factories in one large company NORBLIN i Ska (NORBLIN i Spó-ka), which means in English NORBLIN & Co. However, they continued to work separately, Ludwig Norblin was producing electroplated silver items, while Teodor Werner worked with sterling silver items. In 1872 Ludwig Norblin (1836-1914) bought a silver plate company from Buch Brothers. In 1893, he organized a new public company  Norblin, Buch Brothers & T. Werner . Like Fraget, Norblin company also successfully survived World War I, but stopped production in 1939.
Below, I am presenting silver plate marks of Fraget and Norblin factories, issued in the XIX - XX centuries.
 

WARSAW SILVER PLATE COMPANIES: II. NORBLIN / N.B.W.

WARSAW SILVER PLATE COMPANIES: II. NORBLIN / N.B.W.

Continuing our presentation of Warsaw silver plate industries, started with the description of Fraget firm activity, we will turn now to its all-time rival, the Norblin company (see Literature 1, 2, 3, 4). Later, with the development of this foundry, its name was changed for Norblin, Bros. Buch & T. Werner, shortly, N.B.W. The founder of this enterprise, Vincent Norblin (1805-1872) was born in Paris. His life story reads like a cheap fiction. At the age of fourteen, Vincent appeared in Warsaw, where his father, Alexandre Jean Constantin Norblin (1777-1828) together with Vincent's uncles was running a small bronze foundry (founded in 1819). After the apprenticeship at his father's factory and studies abroad together with traditional wandering, in 1822 Vincent found work in the first Warsaw silver plate company managed by the French jeweller Jean Cerisy.

Jean Cerisy had married the daughter of Filip Vorbrodt, a local businessman, who moved to Warsaw from the small German principality of Anhalt. After the death of Filip Vorbrodt the wife of Cerisy, Henriette Leopoldina Augustina, inherited her father's silver plate company. However, in 1831, when Jean Cerisy died suddenly, Vincent Norblin married his widow and became the boss of this firm.

Vincent Norblin and his wife Henriette Leopoldina Augusta, born Vorbrodt.
The property of Werner family, copyright reserved.

In 1843, Vincent Norblin, together with Jan Meylert, former associate of Cerisy, organised the new company Norblin i Spolka (Norblin & Co), which also included the bronze foundry of his father. During the following decade, he permanently renewed the machinery in his factory, which resulted in a steady increase of the production. In 1853, in view of the latest innovations introduced by the Fraget firm, Vincent implemented the galvanic silver deposition in his foundry. The number of workers employed by the company reached 60 (compared with 9 in 1837).

Ludwik Norblin and Teodor Werner, the images from weekly Polish magazine "Klosy"
(The Ears), vol. 49, No.1258 (1889).

After the death of Jan Meylert in 1863, Vincent paid a large sum of money to his heirs and became the sole owner of Norblin i Spolka (shortly, Norblin & S-ka). In 1865, seven years before his death, he transferred the factory to his son Ludwik Wincenty Norblin (shortly, Ludwik Norblin, 1836-1914) [1/2 of the total capital] and to his daughter Albertina Wilhelmina together with the son-in-law August Teodor Werner (shortly, Teodor Werner, 1836-1902) [the remaining 1/2 of the capital] (see Literature 1). It should be noted that Teodor Werner was already a rather rich and successful businessman and owned a silversmith enterprise. Interestingly, after the dividing of the Wincenty Norblin heritage, both companions continued their own business: Ludwik Norblin produced silver plated items, while Teodor Werner made items from sterling silver. Besides, each companion used its own marks. In the current communication, devoted to silver-plate manufacturing, we will omit the sterling silver marks used by T. Werner. Some of these marks were reported before (see Literature 5). In 1870, Teodor Werner transferred his production premises to Ulica Chlodna (Cool street) No.933, where the factory of Ludwik Norblin was already disposed. In the same year, Norblin & Co. due to the high quality of their products won a silver medal at All-Russia Manufacture Exhibition in St. Petersburg (see Literature 6).

A silver-plated milk-can, made by Norblin between 1863 and 1872 (left).
A silver-plated coffee-pot together with a creamer, both issued by Norblin
between 1872 and 1882 (right). Private collection of David N. Nikogosyan.

In 1882 Ludwik Norblin (1836 - 1914) purchased a factory of the bankrupt company Brothers Buch (Gebrüder Buch in German or Bracia Buch in Polish, both names were used on the silver plate marks of Bros. Buch foundry). The original enterprise, founded in St. Petersburg in 1809, produced buttons, screws and iron wire. Besides, they made the metal ornaments for army uniforms, for this special reason (probably after fulfilling the large order for Russian army), the factory owners Agaton Buch and Karl Mauß got from the tsar Alexander II a gold medal "For Hard Work and Art" with their names inscribed (in 1865). It should be noted, that despite the firms name Brothers Buch, at the moment only one Buch is known, Agaton. About this time the company bought a silver-plate enterprise in Warsaw at Ulica Zelazna (Iron street) No.51/19, which was so successful that in seven years at Moscow Polytechnical Exhibition it got a gold medal for the quality of its silver plate with the right of using the image of the Russian State Coat of Arms (two-headed eagle) on its products.

A medal "For Hard Work & Skill" given to Agaton Buch and Karl Mauß in 1865,
the obverse (left) and the reverse (right). Guild bronze, diameter 41.5 mm, weight 29.7 g.
Internet catalogue of the auction No.19 held on 16th February 2013,
Auction House ZNAK, St. Petersburg, Russia, www.znak-auction.ru

An advertisement of Bros. Buch factory in three languages: Russian, Polish and German; it
includes the image of the gold medal "For Hard Work & Skill", received in 1865, and the image of
second gold medal given to the foundry for the quality of silver-plated products, presented at
Moscow Polytechnical Exhibition in 1872 c.; in the centre of the advertisement there is an image of
two-headed eagle, which indicates that Brothers Buch got the privilege of using the image of the
Russian State coat of arms on their products. Courtesy of Warsaw State Archives.

A few words about this privilege. It was strictly bonded to the name given to company. Once the name of company (factory) was changed, the privilege was gone. In the described case of absorbing the Brothers Buch by Norblin & S-ka, the name of the company (Bracia Buch) was changed to "Norblin i S-ka i Bracia Buch" (Norblin & Co and Bros. Buch) and the privilege was lost. Happily, the same year "Norblin i S-ka i Bracia Buch" participated in 1882 All-Russia Craft and Industry Exhibition in Moscow and won a gold medal, bringing the right of using the image of the two-headed eagle on the products of newly-united foundry. Looking forward, it should be noticed that "Norblin i S-ka i Bracia Buch" firm again lost this privilege in 1893 after the subsequent change of the company name.

A silver figurine (trophy) "The Mowers", issued by T. Werner around 1882, sculpture work by
Jan Krynski. The image from weekly Polish magazine "Klosy" (The Ears), vol.36, No.924 (1883).

Returning to 1882, we will notice that the two parts of joint company were situated under two different addresses in Warsaw: while the old buildings of Norblin i S-ka had the address on Cool str. No.933, the new premises of Brothers Buch disposed on the much larger piece of land at Iron str. No.51/19. In 1884 the both parts of the Norblin i S-ka i Bracia Buch foundry were finally reunited at Iron street. Again, all three branches of Norblin firm continued for a while to use the old marks. The number of workers employed by the company quickly grew from 112 in 1879 to 400 in 1893. In 1893 this firm was transferred to a joint-stock company under the name: "Metal Factories Norblin, Bros. Buch & T. Werner (N.B.W.) in Warsaw".

The silver-plated sugar bowl, made by Norblin between 1872 and 1882.
Private collection of Joanna Paprocka-Gajek.

In 1896, the N.B.W. company won a Grand Prix for its participation in All-Russia Fair in Nizhnii Novgorod and received again the right to print the State Coat of Arms on its production. It should be emphasized, that amongst all Warsaw silver plate producers, Norblin was the only firm, which got this privilege twice (in 1882 and in 1896). As we were lucky to notice, this circumstance was often underlined in N.B.W. advertisement material. As an example we present two photographs. One of the photos shows the fragment of N.B.W. ashtray, advertising a new-developed "new white metal" (Nowy Bialy Metal or shortly NBM), used as a base metal for cutlery silvering (since 1897). On the head of the maiden there is a band with two-headed eagle and two dates: 1882 and 1896. Another photo demonstrates the head of the receipt, issued by Moscow N.B.W. shop on 25th of April, 1914, with numerous medals received by the firm and a pair of two-headed eagles above. One eagle bears the date 1882, while the other - 1896. It should be underlined, that though the photos of these items were already published four years ago (see Literature 3), nobody paid any attention to the dates given near/under the two-headed eagle/eagles.

A fragment of silver-plated ashtray, issued by N.B.W. between 1897 and 1915.
Private collection of Walenty Królikowski, photo by David Nikogosyan.

A head of the receipt, issued by Moscow N.B.W. shop on 25th of April, 1914, (above), and its
fragment (below) with a pair of two-headed eagles above. By permission of Polish State Archives.

In 1908, the N.B.W. firm patented a new tin-containing alloy "VERIT" to be used as a base metal for silvering (see Literature 7). The appearance of such a base metal allowed the manufacturing of the items by a simple casting procedure, resulting in low prices of final silver-plated products. Besides, the technological advantages of new base metal ideally correlated with the demands imposed by the fashionable Art Nouveau (in German Jugendstil, in Polish Secesja) style.
In 1909 the N.B.W. company celebrated its 100 year jubilee (A reminder. The Bros. Buch company was founded in 1809). The new jubilee marks were introduced both for Norblin & Co and B.Buch divisions, see the accompanying article in Member's Window Section of the same issue of ASCAS Newsletter.

The simple comparison between the number of silver-plated non-VERIT products issued by Bros. Buch division during the two periods, marked with different signatures: a) 1882-1893, 11 years, and b) 1893-1915, 19 years {using the marks images in the possession of one of the authors (D.N.), 10 and 13 pieces for above-mentioned periods, respectively} gives us 0.9 and 0.7 products per year (in arbitrary units). That means a small decline of Brothers Buch production since their absorption by Norblin & Co, which doesn't correlate with the general success of Norblin foundry products and the increase of employees number by about three times between 1882 and 1915. More probably it could be connected with the involvement of Brothers Buch staff (and related machinery) in the creation of the newly-designed VERIT products.

A tea glass holder, made by N.B.W. company from VERIT metal between 1909 and 1915.
Private collection of Alexander Maroutian, photo by David N. Nikogosyan.

Before the start of the World War I (in 1914), the N.B.W. firm was very prosperous. It had numerous distribution shops on the territory of the Polish Kingdom and in other parts of huge Russian Empire. A significant part of production was exported to Persia (since the period 1882-1893 and until about 1930), with an additional special mark in Persian, which referred to the place of manufacturing (Norblin, Warsaw, Poland). Recently, the export marks with the inscription in Persian, used by Bros. Buch branch of N.B.W. in the period 1893 - 1915, were discovered.

A view of N.B.W. Ltd. factory at Iron str., No.51, Warsaw, c.1900.

After the start of World War I Poland declared its independence, and had to repulse the attacks of Russian army. In addition to the usual problems of war time, N.B.W. company lost a significant part of its market. The number of workers fell down to 120 (from 600 in 1913). Nevertheless, in the twenties and thirties, N.B.W. company increased significantly its production, with a great shift towards the needs of heavy industry. The number of workers reached 2000 (in 1937). Concerning the silver plate manufacturing, it was continually diminishing. At the same time, a large amount of N.B.W. items were produced in the fashionable Art Deco style. They received a great recognition in Poland and abroad. In 1939, due to German occupation and beginning of the World War II, the company stopped its activity.

Concluding the brief review of 130 year history of Norblin/N.B.W. foundry, we need to mention a prominent and very gifted (but yet practically unknown in the West) Polish designer of Jewish origin Julia Keilowa, born Ringel, who died in the age of forty in the Warsaw ghetto (see Literature 8). In 1933, she organised her own studio of metal design in Warsaw and created the models of about 400 items, mostly in Art Deco style, which were then realized by Norblin, Fraget, Bros. Henneberg and other Polish silver plate firms. Nowadays these pieces are very much sought after by the serious art/antiques collectors.

A sugar bowl "The Ball", designed by Julia Keilowa and issued by N.B.W.
company between 1933 and 1939. Private collection of Adam Leja, photo by Michał Radwański.

Acknowledgements

We would like to thank Mr. Walenty Królikowski for his kind permission to study the Norblin/N.B.W. pieces from his collection and make some photographs and Ms. Maria Ejchman, the curator of Wola Museum in Warsaw, for useful discussions.

Polish collector Walenty Królikowski with his wife Elżbieta presents the collection of silver-
plated items, produced by Norblin/Bros.Buch/N.B.W. companies. Warsaw, Poland, 2013.
Photo by David N. Nikogosyan.

LITERATURE

[1] Joanna Paprocka-Gajek, Platery Warszawskie w Latach 1822 - 1914 (Warszawa: Muzeum Palac w Wilanowie, 2010), pp.1-375 [in Polish]. English translation of the title: Silver Plated Items produced by Warsaw factories in 1822-1914.

[2] Malgorzata Wittels, Krzysztof Wittels, "Historia," In: Fabryka Norblina. Opowiesc o niezwyklej fabryce (Warszawa: Stowarzyszenie Nasz Norblin/Fundacja Otwartego Muzeum Dawnej Fabryki Norblina, 2012), pp.39-106. English translation of the title: "History," In: Norblin Foundry. Unusual Factory Tale.

[3] Joanna Paprocka-Gajek, "Wyroby," In: Fabryka Norblina. Opowiesc o niezwyklej fabryce (Warszawa: Stowarzyszenie Nasz Norblin/Fundacja Otwartego Muzeum Dawnej Fabryki Norblina, 2012), pp.107-182 [in Polish]. English translation of the title: "Wares," In: Norblin Foundry. Unusual Factory Tale.

[4] David N. Nikogosyan, "Marks of silver-plated products used by Warsaw factories in Russian Empire," Antiques, Art and Collectibles, No.7-8 (98), pp.74-93 (2012) [in Russian].

[5] Zofia Samusik-Zaremba, Warszawskie Srebra i Platery w Zbiorach Muzeum Mazowieckiego w Plocku (Plock: Muzeum Mazowiecki, 1996), pp. 1-199. English translation of the title: Warsaw Silver and Silver Plate Items in Collection of Mazowieckie Museum in Plock.

[6] Svetlana Kaikova, "Silver Replacement Techniques in Russia," Antiques, Art and Collectables, No.1, pp.65-78 (2002) [in Russian].

[7] Elena Elkova, "European Art Nouveau Pewter," Antiques, Art and Collectables, No.12(63), pp.8-30 (2008) [in Russian].

[8] Malgorzata Czynska, "Mlecznik z Plywajacego Salonu", Wysokie Obcasy (High Heels, Weekly Supplement to Polish newspaper Gazeta Wyborcza) No.50 (705), 15 December 2012 [in Polish]. English translation of the title: A milk-can from the Ocean Liner Salon.

Information for Polish readers

The second edition of the book of Dr.Joanna Paprocka-Gajek (Literature 1 above) is on sale now.
See http://sklep.wilanow-palac.pl

 

go to the page MARKS USED BY NORBLIN/BROS. BUCH / N.B.W. COMPANIES ON SILVER-PLATED HOLLOW WARE

Joanna Paprocka-Gajek and David N. Nikogosyan

پیریت چیست؟ داستان طلای ابلهان، تشخیص و خواص پیریت را بیشتر بدانید!

پیریت چیست؟ داستان طلای ابلهان، تشخیص و خواص پیریت را بیشتر بدانید!

 نویسنده: حسن کرمی

طلای ابلهان، سنگ روشنایی ، مارقشیشا ، مارکازیت ، حجرالنور ، مرغش  hepatic pyrites

سنگ پیریتپیریت نام خود را از “pyr” در زبان یونانی به معنی “آتش” و کلمه “pyritēs” به معنی “نشات گرفته از آتش” گرفته است زیرا هنگامی که به کلوخه ای از آن با فلز ضربه بزنید جرقه تولید میشود. شباهت سنگ پیریت به طلا از نظر رنگ طلایی خود سبب شده که به طلای ابلهان مشهور شود زیرا تقریبا ارزشی ندارد ولی در گذشته افراد ساده لوح تصور میکردند طلا است. البته اینکه تفاوت پیریت با طلا چیست و یا این کانی چه کاربردی دارد را در ادامه بررسی خواهیم نمود.

 

محتویات مطالب:   

پیریت چیست؟

ساختار بلوری

تفاوت طلا و پیریت چیست؟

تست های غیر تخریبی جهت تشخیص پیریت از سنگ طلا

آزمایش های تخریبی برای تشخیص طلا از پیریت

مارکاسیت و تشابه آن با pyrite

تفاوت کالکوپیریت و پیریت

ذخایر و نحوه تشکیل

پیریت به عنوان کانسار استخراج طلا

کاربردهای Pyrite

خواص پیریت در باورهای باستانی گذشته

خواص پیریت در کتاب های کهن ایرانی

خواص پیریت در چاکرا درمانی

 

پیریت چیست؟

سنگ پیریت چیست؟پیریت (Pyrite) یک کانی متشکل از سولفید آهن با ترکیب شیمیایی (FeS2)، شامل 46.67 درصد آهن و 53.33 درصد وزنی سولفور است که در واقع مهمترین شکل معدنی سولفید آهن است. پیریت دارای جلایی فلزی و وزن مخصوصی بالا و با رنگهایی چون زرد برنجی یا خاکستری مایل به زرد است. نسبت به دیگر کانی های فلزی زرد دیگر سخت تر بوده و دارای رنگ خاکه سیاه و معمولا ته رنگ سبز است. در جدول زیر مشخصات این کانی را مشاهده می نمایید:

 

خصوصیات پیریت

ترکیب شیمیایی        Iron sulfide – FeS2

رنگ        زرد مایل به برنجی – گاهی کدر تا برنجی رنگ

رنگ خاکه               سیاه مایل به سبز تا سیاه مایل به خاکستری

شفافیت     اوپک

کلیواژ      ندارد

جلا          متالیک یا فلزی

ضریب شکست نور بالای 1.81

سختی موس             6.5 – 6

وزن مخصوص       5.2 – 4.9

سیستم کریستالی       ایزومتریک

فلورسانس ندارد

 

ساختار بلوری

پیریت های مکعبی طلایی پیریت از کانیهای معمول در طبیعت است که تنوع گسترده ای در شکل، بسته به نوع رخداد آن دارد. این تنوع به علت تفاوت محیط یا موقعیت رشد بلوری است. ریخت شناسی بلورهای پیریت اولین بار توسط اندو (Endo) و با استفاده از میکروسکوپ الکترونی مطالعه شد. تعداد ۱۹ سطح بلوری برای این کانی گزارش شده است.

به طور کلی میتوان گفت که سیستم بلوری پیریت ایزومتریک است. بهترین شکل کریستالی آن به صورت مکعبی میباشد که البته این کانی میتواند در فرم های اکتاهدرال، پیریتوهدرال و یا دودکاهدرون نیز ظاهر شود که اغلب دارای خطوط شیارداری روی سطح آن هستند. این کانی در طبیعت به صورت بلورهای شکل دار با سطوح شاخص پائین رخ داده، اشکال شاخه ای، قیفی و مویی شکل آن کمیاب اند. بیشتر بلورها از یک یا ترکیب چند سطح مختلف تشکیل شده اند.

 

تفاوت طلا و پیریت چیست؟

تفاوت طلا و پیریتعبارت “طلای ابلهان” (Fool’s Gold) مدتهای زیادی بر سر زبان افراد پی جوی طلا و اکتشاف کنندگان بود. آنها از سنگ پیریت برای سرگرم شدن و خندیدن به مردم عادی هیجان زده و ساده لوحی که از تفاوت پیریت و طلا اطلاعی نداشتند استفاده میکردند. حتی گفته میشود در اواخر قرن نوزدهم و در غرب وحشی هنگامی که هیجان یافتن طلا داغ بود افراد بی اطلاع آن را در بستر رودخانه ها به جای طلا میشستند! برای تشخیص این سنگ و تفاوت آن از طلا چندین آزمایش وجود دارد که ما ابتدا به نوع غیر تخریبی و سپس آزمایشهای تخریبی می پردازیم:

تست های غیر تخریبی جهت تشخیص پیریت از سنگ طلا

کدرشدگی: اغلب سنگهای پیریت یافت شده در طبیعت دارای کدرشدگی و یا لکه های سیاهی روی سطح خود دارند. این در حالی است که ناگت های طلا و یا در اندازه های خیلی کوچک معمولا در طبیعت معمولا درخشنده و بدون نقاط سیاه و یا کدر است.

رنگ: پیریت دارای رنگی برنجی است ولی طلا رنگی طلایی. بیشتر طلاهای طبیعی آمیخته با نقره هستند و اگر درصد نقره آنها بالا باشد رنگ طلا مقداری به زرد مایل به سفید خواهد شد.

خطوط خراش: بر روی سطح بیشتر پیریت ها خراش هایی موازی شکل نقش بسته است. این درحالی است که روی طلا این چنین خطوط و خراش هایی مشاهده نمیشود.

شکل: پیریت معمولا در شکلهایی زاویه دار مانند مکعبی، اکتاهدرال یا پیریتوهدرال وجود دارد. این درحالی است که طلا معمولا در طبیعت دارای زوایایی گرد شده هستند. البته باید دقت کنید که برخی از قطعات طلا میتوانند شکلی کریستالی مشابه پیریت نیز باشند.

وزن مخصوص: وزن مخصوص پیریت تقریبا 5 است، در حالی که طلا دارای وزن مخصوص 19.3 است. بنابراین یک تکه طلای خالص وزنی بیش از یک تکه پیریت در همان ابعاد دارد. البته باید دقت کنید که قطعات طلا در طبیعت اغلب همراه و آمیخته با فلزات دیگری است که وزن مخصوص آن را پایین میآورند ولی با این حال نیز خیلی فاصله (شاید در حد سه برابر) با وزن مخصوص پیریت دارد.

آزمایش های تخریبی برای تشخیص طلا از پیریت

رنگ خاکه طلا و پیریت

رنگ خاکه: هنگامی که پیریت را به سطح چینی بدون لعاب ( یا پشت نعلبکی های قدیم) بکشید، اثری که برجای میگذارد رنگ سیاه مایل به خاکستری است. این درحالی است که رنگ خاکه طلا، طلایی است.

سختی: سختی طلا 2.5 است و یعنی نمیتواند حتی روی سطح یک سکه مسی خش بیاندازد. این درحالی است که پیریت دارای سختی 6 تا 6.5 بوده و میتواند سطح سکه مسی را به راحتی خش بیاندازد.

چکش خوارری: فلز طلا بسیار چکش خوار است و میتواند تحت فشار میتواند خم یا پهن شود. پیریت در برابر فشار مقاوت نشان داده و با یک ضربه چکش پودر میشود.

برش پذیری: تکه کوچکی از طلا میتواند با چاقو تیز برش داد، ولی تکه های کوچک پیریت را نمیتواند برش داد.

 

مارکاسیت و تشابه آن با pyrite

 

پیریت طلایی مکعبی  cubic pyrites

مارکاسیت (Marcasite) تنها کانی معدنی است که همان مشخصات شیمیایی پیریت را داراست. تفاوت این دو در این است که مارکاسیت در شکل بلوری ارتورمبیک (مانند قوطی کبریت) ظاهر میشود. همچنین مارکاسیت شکننده تر از پیریت بوده و وزن مخصوص آن نیز کمتر است. مارکاسیت در رنگ زرد برنجی دیده نمیشود و به جایش دارای رنگ برنجی کمرنگ و گاهی ته رنگ سبز است.

 

در اواسط سال های 1800 میلادی جواهرسازان از پیریت به عنوان نگین و آثار هنری استفاده میکردند و آن را به اشتباه مارکاسیت می نامیدند. البته استفاده از مارکاسیت نیز درجواهرسازی انتخاب خوبی نیست زیرا سریع اکسیده شده و به هرچیز دیگری که در تماسش باشد صدمه میزند.

 

تفاوت کالکوپیریت و پیریت

تفاوت کالکوپیریت و پیریتکالکوپیریت (CuFeS2) نیز مشابه پیریت است ولی در ترکیب شیمیایی و شکل بلوری کاملا متفاوت است. معمولا کالکوپیریت به علت وجود مس دارای رنگ زرد مایل به قرمز است و پیریت اصلا عنصر مس درون آن وجود ندارد. همچنین کالکوپیریت به راحتی با ناخن خراش برمیدارد و سختی آن خیلی کمتر از پیریت است. کالکوپیریت دارای سیستم بلوری تتراگونال و در اندازه های ریز تر است و همچنین دارای وزن مخصوص 4.3 – 4.1 بوده که از پیریت کمتر میباشد.

 

ذخایر و نحوه تشکیل

مهم ترین منابع پیریت که به صورت بلورهایی با فرم های بزرگ و ارزشمند یافت میشوند شامل اسپانیا، ایتالیا، پرو، ایالات متحده و قزاقستان است. در ایران نیز اطراف معادن مس به وفور سنگهای پیریت همراه گالن یا اسفالریت دیده میشود. این کانی در حالت های مختلف و وسیعی شکل میگیرد. در رگه های هیدروترمال چون توده های بزرگ، جدایش ماگمایی، به عنوان کانی معدنی فرعی در سنگهای آذرین، در پگماتیت ها، ذخایر و سنگهای دگرگیسی و یا به عنوان جایگزین دیاژنزی در سنگهای رسوبی دیده میشود.سنگ پیریت همراه کوارتز

بلورهای ناپیوسته پیریت اغلب در نهشته های نوع رگهای و شکاف پرکن، ولی کانسارهای سولفیدی توده ای رخ داده و در مناطق دگرسان گرمابی نیز دیده میشوند و اغلب به شکل مکعبی، هشت وجهی و دوازده وجهی هستند. اجتماع ریز بلوری به اشکال کروی، قلوهای و کلوفوم نیز در نهشته های سولفیدی همزاد یا ته نشستهای پلیتیک دیده شده اند. بلورهای پیریت گاهی به صورت رشته های مویی کشیده، حلقوی، شاخه ای یا منشورهای باریک دیده می شوند.

 

پیریت به عنوان کانسار استخراج طلا

سنگهای پیریت طلاپیریت معمولا برای استخراج طلا، مس و دیگر فلزات همراه آن برداشت میشود و میتوان آنرا یک کانسار مهم برای استخراج طلا نامید. در برخی از ذخایر مقادیر کوچکی از اینکلوژن های طلا میتوانند همراه پیریت باشد. برخی از آنها حتی میتوانند شامل یک چهارم درصد وزن یا بیشتر طلا باشند. بنابراین هدف گیری نوع معدن خیلی اهمیت دارد.

 

نکته این است که طلا گران بها است و بنابراین اگر مثلا یک تن پیریت استخراج کنید که درصد طلای آن 0.25% باشد، میتوانید حدود 2270 گرم طلا که ارزشش حدود 108 هزار دلار میشود داشته باشید. البته تضمینی برای اینقدر پول ساختن از این کانی نیست زیرا فاکتورهایی نظیر هزینه فرآوری و مقدار درصدی که طلا همراه پیریت هست در آن موثر میباشد.

 

کاربردهای Pyrite

کاربرد سنگ پیریت در صنعتدرست است که این کانی از سولفور و آهن تشکیل شده است ولی درصد و حجم آن اندازه ای نیست که به عنوان کانسار آهن استخراج شود و معمولا آهن را اکسیدهای کانسگ هماتیت و مگنتیت استخراج میکنند. ولی درمورد بخش سولفور آن، پیریت در طول تاریخ یکی از مهمترین منابع استخراج و تولید سولفور و سولفوریک اسید اسید است که در صنعت کاربرد زیادی دارد. در جنگ جهانی دوم و بخصوص زمانی که ذخایر این ماده برای جنگ نیاز بود بسیار مورد اهمیت قرار گرفت.دستبند ساخته شده از سنگ پیریت

اکسید سولفور برای تولید کاغذ نیز کاربرد دارد. پیریت به عنوان نگین و یا تراش فست، کابوشن، مهره و کاروینگ کاربرد دارد. البته استفاده از این کانی خیلی مناسب نبوده زیرا به راحتی کدر و یا لک می گیرد. ظاهر جذاب و طلایی این سنگ سبب شده کلکسیونر های زیادی به دنبال نمونه های مختلف آن که گاهی همراه کانی های مختلف مانند انواع کوارتز، کلسیت، گالن، تورمالین، اسفالریت و .. نیز هستند می باشند.

 

 خواص پیریت در باورهای باستانی گذشته

خواص سنگ پیریتقبایل اینکا پرو همانند آزتک های جنوب مکزیک در عهد قدیم با صیقل دادن سنگهای پیریت بزرگ و نگاه کردن آنها به عنوان آینه و یا بلور بینی (فال گیری یا آینده نگری) استفاده میکردند. در حالی که یک طرف آن صاف بود، طرف دیگر آن را حکاکی هایی از علامت های خاص و نمادین پر می کردند. پیریت به عنوان سنگ قدرت و جادو استفاده میشد تا جایی که بومیان هندی شمال آمریکا از آن برای درمان، طلسم، پیشگویی، تزئین، مراسم آیینی و غیب گویی نیز استفاده می کردند.

 

خواص پیریت در کتاب های کهن ایرانی

خواص پیریت چیستبه گفته ديوسقوريدوس؛ دیفروجس (نام قدیم پیریت) از نظر ویژگی قبض کننده، خشک کننده و پاک کننده نیرومندی است. گوشت نابجای پدید آمده در زخم ها را از بین می برد و ریشه کن می سازد و همزمان زخم های آزار دهنده ای را که در بدن گسترش یافته اند، بهبود می بخشد

 

همچنین اگر آمیخته ديفروجس با صمغ بنه یا قيروطی را برای دمل های پوستی بکار برند آنها را بهبود می بخشد. به گفته جالینوس مصرف این دارو به تنهایی یا پس از آمیختن با عسل تصفیه شده، تاثیر خوبی برای مبتلایان به هر گونه زخم آزار دهنده و بدخیم به ویژه زخم ها و دمل های پدید آمده در دهان دارد.

 

برای مبتلایان به تنگی نفس های سخت و آزار دهنده پس از بازداشتن و بند آوردن ترشحاتی که به سوی اندام های تنفسی سرازیر می شوند تاثیر سودمندی دارند. جالینوس می گوید برای مبتلایان به بریدگی و گسستگی زبان کوچک، این دارو را بی درنگ بر آن مالیده و چند مرتبه پی در پی این کار را تکرار کردم تا آنکه گسستگی بهم آمد، پیوند یافت و بهبودی کامل را بازیافت. (خلاصه الحاوی رازی / ج / 3 / 245)

 

خواص پیریت در چاکرا درمانی

انواع سنگ پیریتپیریت بهترین سنگ برای افزایش قدرت چاکرای ناف (سوم) بوده و با ترغیب چیرگی بر ترس و انجام یک حرکت پرقدرت، ارتقای نگرش های مثبت و راه حل های قدرتمند ما را در دور کردن انرژی های منفی کمک می کند. گفته میشود پیریت با حمایت از اندام تولید مردانه و یاری دادن در مبارزه با عفونت ها سلامت جسمانی ما را افزایش میدهد. این سنگ تحریک کننده خلاقیت در هنر، مجسمه سازی، ریاضیات است.

راههای تشخیص چرم طبیعی از چرم مصنوعی

حتما برای شما هم پیش آمده که برای خرید کفش، کیف، کاپشن، دستکش یا هر محصول چرمی دیگر به فروشگاه رفته ولی در اصل بودن چرم تردید دارید. راه های مختلفی برای تشخیص چرم طبیعی از چرم مصنوعی وجود دارد. ما دو متد که شامل 15 روش تشخیص چرم اصل از چرم مصنوعی می باشد را برایتان آماده کرده ایم:

 

متد اول

 

1. دوری کردن از محصولاتی که هیچ ادعا  و نشانه ای بر اصل بودن چرم ندارند

 

اگر محصول برچسبی تحت عنوان "چرم دست ساز" داشت، قطعا چرم مصنوعیست؛ و اگر هیچ برچسبی نداشت به این معنیست که فروشنده قصد پنهان کردن این حقیقت را دارد که چرم اصل نیست. ولی اکثر تولیدکنندگان و فروشندگان به استفاده از چرم اصل افتخار می کنند و با این عناوین آن را نشان می دهند:

• Real leather(چرم واقعی و طبیعی)
• Genuine leather(چرم اصل)
• Top/Full grain leather(چرم فول گرین-لایه لایه نشده)
• Made with animal products (ساخته شده با محصولات حیوانی)

 

2. بررسی رگه های سطح چرم، منافذ و خلل و فرج و ناهمواری ها و ناهمگنی که منحصر و نشانه ی چرم اصل است

 

این عیوب در چرم در واقع نشانه ی خوبی است. زیرا چرم اصلی که از پوست حیوانات ساخته شده به طور طبیعی و تصادفی هر قسمت از آن  دارای طرح منحصر به فردی است. طرح های خیلی منظم و مشابه و تکرار شونده معمولا نشانه های چرم مصنوعی و ماشینی است. چرم طبیعی ممکن است خراش و چین و چروک داشته باشد. البته تولید کنندگان ماهر، طرح های خود را به تقلید از چرم طبیعی و مشابه آن می سازند.

 

3. فشار دادن چرم  و بررسی چین و چروک

 

چرم واقعی مانند پوست اگر تحت فشار قرار گیرد چین و چروک می خورد ولی چرم مصنوعی فقط زیر فشار انگشت شما فرو می رود و شکل و استحکام خود را حفظ می کند.

 

4. بو کردن چرم و احساس یک بوی طبیعی، بوی کپک به جای بوی پلاستیک و مواد شیمیایی

 

اگر دقیقا از بویی که چرم اصل باید داشته باشد مطمئن نیستید به یک فروشگاه معتبر چرم اصل رفته و با بو کردن چند کیف و کفش آن را امتحان کنید. سپس اگر چرم مصنوعی هم داشتند آن را تقاضا کنید که بوی آن را هم امتحان کنید. اکنون که می دانید دنبال چه بویی هستید می توانید تفاوت آن دو را احساس کنید. دقت کنید که فقط چرم اصل است که بوی طبیعی پوست حیوان را می دهد و چرم مصنوعی بوی پلاستیک می دهد.

 

5. استفاده از آزمون آتش با علم به اینکه قسمتی از جنس تخریب می شود

 

این آزمون بهتر است تحت شرایطی انجام گیرد. یک قسمت از محصول را که خارج از دید است مثلا قسمت پشت لباس را انتخاب کرده و برای 10 تا 15 ثانیه زیر شعله ی کوچکی نگه دارید.

چرم طبیعی کمی نیمسوز شده و بویی شبیه موی سوخته می دهد.

چرم مصنوعی آتش گرفته و شعله ی آن بوی پلاستیک می دهد.

 

6. لبه های چرم طبیعی حالت ناهموار دارد ولی لبه ی چرم مصنوعی صاف و بی عیب است

 

برش چرم مصنوعی ماشینی است. چرم طبیعی رشته و بافتی دارد که در لبه ها مشخص است ولی چرم مصنوعی این رشته و حالت را ندارد و یکنواخت است.

 

7. تا کردن چرم طبیعی باعث کمی تغییر رنگ در آن می شود

 

مثل آزمون چین و چروک، چرم طبیعی هنگام تا خوردن حالت ارتجاعی خاصی دارد و کمی در آن قسمت تغییر رنگ داده و چین و چروک می خورد. چرم مصنوعی سفت و سخت تر است و تا کردن آن مشکل تر است.

 

8. ریختن کمی آب روی چرم؛ چرم طبیعی رطوبت را جذب می کند

 

اگر چرم مصنوعی باشد آب روی آن می ماند. ولی چرم طبیعی ظرف چند ثانیه آب را جذب می کند. زیرا چرم طبیعی به طور کامل ضد آب نیست.

 

9. چرم طبیعی معمولا ارزان نیست

 

محصولی که کاملا از چرم طبیعی ساخته شده باشد گران است و معمولا به قیمت ثابت و مشخصی به فروش می رسد. چرخی در مغازه ها بزنید و تفاوت قیمت چرم طبیعی، اجناس نیمه چرم و چرم مصنوعی را با هم مقایسه کنید. در میان چرم های طبیعی چرم گاو به دلیل استحکام بالا بیشترین قیمت را دارد. چرم لایه لایه شده که لایه ی زیری از لایه ی رویی جدا می شود ارزان تر از چرم فول گرین است. هر چند تمام چرم های طبیعی از نوع مصنوعی گرانترند، چرم های طبیعی نیز خود انواع مختلفی دارند که رنج قیمتی آنها نیز متفاوت است.

 

10. نادیده گرفتن رنگ؛ حتی چرم های رنگی نیز ممکن است طبیعی باشند

 

یک مبلمان چرم با رنگ آبی روشن ممکن است طبیعی به نظر نرسد ولی این به این معنی نیست که از چرم طبیعی ساخته نشده است. رنگ هم می  تواند به چرم طبیعی و هم به چرم مصنوعی افزوده شود. بنابراین به رنگ اهمیتی ندهید و به احساس، بو و بافت چرم برای تشخیص طبیعی بودن آن توجه کنید.

 

متد دوم

1. درک اینکه "Genuine Leather" تنها یک نوع از چرم اصل موجود در بازار است

 

اکثر مردم درمورد تشخیص چرم اصل از چرم مصنوعی نگرانی دارند؛ ولی صاحب نظران می دانند که چرم اصل درجات مختلفی دارد و "Genuine Leather" در رتبه بندی، درجه دوم از پایین را داراست. انواع چرم های طبیعی به ترتیب کیفیت:

• Full Grain Leather
• Top Grain Leather
• Genuine Leather
• Bonded Leather

 

2. خرید چرم  "full grain" فقط برای محصولات لوکس

 

چرم Full grain فقط از بالاترین سطح پوست حیوان که در معرض هواست ساخته می شود و سخت ترین، بادوام ترین و محبوب ترین نوع چرم است و ویژگی های منحصر به فرد، چین و چروک و رنگ خاص خود را دارد. به دلیل کم بودن این چرم روی سطح پوست حیوان و سختی کار کردن با زمختی full grain، قیمت آن نیز به طرز قابل توجهی بالاتر است.

 

3. خرید "top grain leather" برای اجناس با کیفیت و با قیمت معقول تر

 

رایج ترین چرم لوکس، چرم top grain می باشد که از لایه ی زیرین full grain گرفته شده است. "تاپ گرین" نرم تر و منسجم تر از "فول گرین" است ولی کار کردن روی آن راحت تر است و قیمت مناسب تری دارد. هرچند به استحکام فول گرین نیست ولی یک چرم کاملا محکم و خوش ساخت است.

 

4. یک طرف "genuine leather" جیر مانند است

 

genuine leather پس از جدا کردن قسمت سخت تر و گرانتر روی پوست، از لایه ی زیری که نرم تر بوده و کار با آن آسان تر است به دست می آید. هر چند به استحکام فول گرین و تاب گرین نیست ولی مناسب برای تولید آسان انواع اجناس با قیمتی ارزان تر است. به یاد داشته باشید که genuine leather فقط یک درجه و رتبه ی خاص برای چرم است، نه یک عبارت برای بیان چرم اصل و طبیعی. اگر شما در مغازه درخواست چرم genuine داشته باشید، یک نوع خاص از چرم به ذهن فروشنده می آید.

 

5. دوری از چرم نوع "bonded leather" که از خرده چرم های دیگر ساخته شده است

 

هرچند "bonded leather" چرم است ولی چرم یک دست و منظمی از پوست حیوانات نیست. خرده ها و زمین ریزهای انواع دیگر چرم جمع آوری شده و با کمک چسب تشکیل یک قطعه چرم را می دهد. هرچند بسیار ارزان تر از چرم های دیگر است ولی اصلا کیفیت خوبی ندارد. به دلیل کیفیت پایین آن معمولا برای جلد کتاب و اقلام کوچک تر دیگر که فرسودگی کمتری دارند استفاده می شود.

 

10 اختراع که مدیون جنگ جهانی اول هستند

در این مطلب 10 وسیله کاربردی را برایتان معرفی کرده ایم که در طول جنگ جهانی اول اختراع شده اند و وجود خود را مدیون سختی ها و کاستی های آن زمان هستند. 
1-زیپ
از اواسط قرن نوزدهم، آدم‌های زیادی روی ترکیب قلاب و گیره کار می‌کردند تا راهی مناسب برای جلوگیری از نفوذ سرما پیدا کنند. اما گیدئون سندباک سوئدی -آمریکایی بود که راه درست را پیدا کرد. او رئیس بخش طراحی شرکت یونیورسال فسنر شد و «وصل‌کننده بدون قلاب» را با یک سرخورنده اختراع کرد که دو سری دندانه را به هم قفل می‌کرد. ارتش آمریکا، به خصوص نیروی دریایی، آن را در طراحی یونیفرم‌ها و چکمه‌های خود به کار برد. بعد از جنگ، شهروندان نیز از آن استفاده کردند.
2-لامپ خورشیدی
در زمستان ۱۹۱۸، تخمین زده می‌شود که نیمی از کودکان در برلین دچار راشیتیسم بودند، بیماری‌ای که استخوان‌ها را نرم و خمیده می‌کند. در آن زمان، علت دقیق این بیماری مشخص نبود، هر چند آن‌ را به فقر ارتباط می‌دادند.
دکتری در برلین به نام کرت هالدشینسکی متوجه شد مریض‌هایش بسیار رنگ‌پریده هستند. او تصمیم گرفت بر روی چهار نفر از مریض‌ها آزمایشی انجام دهد، که یکی از آن‌ها آرتور نام داشت و در آن زمان سه سال سن داشت. او هر چهار نفر آن‌ها را زیر لامپ جیوه از جنس کوارتز قرار داد که نور ماورا بنفش ساطع می‌کرد.
در طول درمان هالدشینسکی متوجه شد استخوان‌های مریض‌های جوان‌ او قوی‌تر می‌شوند. در ماه می سال ۱۹۱۹، هنگامی که خورشید تابستان از راه رسید، او آن‌ها را در تراس زیر آفتاب نشاند. انتشار نتایج آزمایش او با استقبال زیادی روبرو شد. در سراسر آلمان بچه‌ها را مقابل نور می‌گذاشتند. در درسدن، چراغ‌های خیابان‌ها را جمع کرده بودند و در اختیار سرویس‌های تامین اجتماعی کودکان قرار داده بودند تا از آن‌ها برای درمان کودکان استفاده کنند. محققان بعدها متوجه شدند ویتامین دی برای جایگیری صحیح کلسیم در ساختار استخوانی ضروری است و این فرآیند با نور ماورا بنفش به کار می‌افتد. سوء تغذیه‌ای که جنگ با خود به همراه آورد دانش درمان بیماری را به وجود آورد.
3-صرفه‌جویی در زمان نور روز
ایده‌ی جلو بردن ساعت در بهار و عقب بردن آن در پاییز زمانی که جنگ جهانی اول شروع شد تازه نبود. بنجامین فرنکلین در سال ۱۷۸۴ در نامه‌ای به روزنامه پاریس این ایده را مطرح کرده بود. در عصرهای تابستان، غروب قبل از ساعت خواب مردم بود در نتیجه شمع‌ها به هدر می‌رفتند، در اول روز نیز نور خورشید هنگامی که مردم هنوز خواب بودند به هدر می‌رفت.
پیشنهاد‌های مشابهی نیز در سال ۱۸۹۵ در نیوزیلند و در سال ۱۹۰۹ در انگلستان مطرح شده بود بدون این‌که نتیجه‌ای داشته باشد.
جنگ جهانی اول بود که تغییر ساعت را پا بر جا کرد. به دلیل بحران کمبود زغالسنگ مقام‌های آلمانی دستور دادند در ۳۰ آوریل ۱۹۱۶ ساعت از ۲۳ به نیمه شب، جلو کشیده شود تا یک ساعت بیشتر از نور روز استفاده شود. راهی که در آلمان برای صرفه‌جویی در مصرف زغالسنگ برای نور و گرما آغاز شد، به سرعت به بقیه کشورها نیز رسید.
بریتانیا سه هفته بعد در ۲۱ می ۱۹۱۶ این کار را شروع کرد و بقیه کشورهای اروپایی نیز از این کار تبعیت کردند. در ۱۹ مارس ۱۹۱۸ کنگره آمریکا منطقه‌های مختلف زمانی مقرر کرد و صرفه‌جویی در زمان نور روز را در ۳۱ مارس تا پایان جنگ جهانی اول رسمی کرد.
پس از پایان جنگ، صرفه‌جویی در زمان نور روز کنار گذاشته شد، اما ایده آن بنا شده بود و در نهایت نیز دوباره به کار گرفته شد.
4-چای کیسه‌ای
چای کیسه‌ای برای حل کردن مشکلات دوران جنگ اختراع نشد. توافق نظر بر این است که اولین بار یک تاجر چای آمریکایی در سال ۱۹۰۸، شروع به عرضه چای در کیسه‌های کوچک کرد. مشتری‌ها، تصادفا یا به عمد، کیسه‌ها را در آب انداختند و بقیه ماجرا تاریخ است. روایت صنعت چای این است.
اما یک شرکت آلمانی به نام تیکان این ایده را در جنگ کپی کرد و توسعه داد و شروع به عرضه چای برای سربازان در کیسه‌های مشابه کرد. این چایی‌ها به "بمب چای" معروف بودند.
5-نوار بهداشتی
قبل از شروع جنگ جهانی اول، یک شرکت کوچک آمریکایی به نام کیمبرلی کلارک ماده‌ای به نام سلوکتون را اختراع کرده بود. در سال ۱۹۱۴، ارنست مهلر، رئیس بخش پژوهش، و جیمز سی کیمبرلی، معاون او، گیاه‌ و خمیر کاغذ را در کشورهای اسکاندیناوی، آلمان و اتریش بررسی کرده‌ بودند و ماده‌ای را کشف کردند که قدرت جذب آن پنج برابر پنبه بود و در صورت تولید انبوه قیمت آن نصف پنبه درمی‌آمد.
آن‌ها این ماده را به آمریکا بردند و علامت تجاری آن را به ثبت رساندند. پس از این که آمریکا در سال ۱۹۱۷ وارد جنگ شد، با سرعت۳۸۰ تا۵۰۰ متر در دقیقه شروع به تولید پنبه‌هایی برای پانسمان جراحی کردند.
اما پرستارهای صلیب سرخ در میدان جنگ به مزایای آن برای استفاده شخصی و بهداشتی خودشان پی بردند و نهایتا همین استفاده غیر رسمی بود که بخت خوش این شرکت شد.
امروز این شرکت می‌گوید: «پایان جنگ در سال ۱۹۱۸ یک وقفه موقت در کسب و کار پنبه کیمبرلی کلارک ایجاد کرد، چراکه مشتریان اصلی شرکت، یعنی ارتش و صلیب سرخ، دیگر به این محصول نیاز نداشتند.» بنابراین مازاد آن را از نیروهای نظامی باز خرید کرد و بازار جدیدی برای آن ایجاد کرد.
این شرکت می‌گوید: «بعد از دوسال مطالعه، آزمایش و تست بازار، در سال ۱۹۲۰ تیم کیمبرلی کلارک از سلوکتون و تنزیب نواربهداشتی درست کرد. این محصول را کارمندان زن در یک آلونک کوچک چوبی در شهر نینا در ایالت ویسکانسین تولید می‌کردند.»
محصول جدید با نام کتکس (مخفف دو کلمه کتان و پارچه) در اکتبر ۱۹۲۰، کمتر از دو سال پس از پایان جنگ جهانی اول وارد بازار شد.
6-دستمال صورت
اما بازاریابی نواربهداشتی کار آسانی نبود، تا حدی به این دلیل که خانم‌ها نمی‌خواستند آن را از مردان در مغازه‌ها بخرند. شرکت کیمبرلی کلارک از مغازه‌ها خواست به خانم‌ها اجازه دهند با انداختن پول در یک صندوق محصول را بخرند. فروش کتکس افزایش یافت اما نه به سرعت دلخواه کیمبرلی کلارک که به دنبال استفاده‌‌های دیگر از این مواد بود.
در اوایل دهه ۱۹۲۰، برت فورنس پیشنهاد اتو کردن مواد سلولز برای ساخت دستمالی نرم و صاف را مطرح کرد. با آزمایش‌های بسیار، دستمال صورت در سال ۱۹۲۴ با نام «کلینکس» به دنیا آمد.
7-ساعت مچی
ساعت‌های مچی مشخصا برای جنگ جهانی اول اختراع نشدند، اما استفاده از آن‌ها در طول جنگ و در میان مردان به شدت افزایش پیدا کرد. بعد از جنگ، ساعت‌های مچی دیگر مرسوم شده بودند. اما تا اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم، مردهایی که نیاز داشتند ساعت را بدانند و پول‌ آن را نیز داشتند،‌ ساعت را با یک زنجیر در جیب خود نگه می‌داشتند. خانم‌ها اما، بنا به دلیلی، از پیشگامان بودند: الیزابت اول ساعت کوچکی داشت که می‌توانست به دور بازوی خود ببندد.
اما از آن‌جایی که تنظیم وقت در جنگ اهمیت بیشتری پیدا می‌کرد، به عنوان مثال، برای هماهنگی زمان آتش توپخانه‌ها، تولید‌کننده‌ها ساعت‌هایی ساختند که هر دو دست را آزاد می‌گذاشت. خلبان‌ها نیز نیاز داشتند هر دو دستشان آزاد باشد، بنابراین آن‌ها نیز ساعت‌های قدیمی جیبی را کنار گذاشتند.
مپین اند وب برای جنگ بوئر ساعت مچی‌ای با سوراخ و دستگیره و بند ساخت و بعد مفید بودن آن در نبرد امدورمان اثبات شد.
اما جنگ جهانی اول بود که بازار ساعت‌های مچی را داغ کرد. به طور خاص، در یکی از تاکتیک‌های جنگی انگلیس، زمان‌بندی همه چیز بود. در این تاکتیک شلیک توپ کمی پیش از حمله پیاده‌نظام‌ها صورت می‌گرفت. طبیعتا اشتباه زمانی به معنی تلفات در طرف خودی بود. فاصله‌ها نیز بیشتر از آن بود که بتوان علامت داد و زمان هم بسیار تنگ بود. ضمن این که در معرض دید علامت دادن به معنی این بود که دشمن نیز آن را می‌دید. ساعت‌های مچی چاره کار بودند.
در گزارش مجمع عمومی سالانه ۱۹۱۶ شرکت اچ ویلیامسون که در کاونتری ساعت درست می‌کرد آمده: «گفته می‌شود از هر چهار سرباز یک نفر ساعت مچی به دست می‌کند و سه نفر دیگر نیز قصد دارند در اولین فرصتی که می‌توانند یکی بگیرند.»
حتی یکی از ساعت‌های مچی لوکس امروز هم به جنگ جهانی اول باز می‌گردد. لوئیس کارتیه، ساعت‌ساز فرانسوی، در سال ۱۹۱۷ ساعت تانک کارتیه را با الهام گرفتن از شکل تانک‌های رنو طراحی کرد.
8-سوسیس گیاهی
ممکن است تصور کنید سوسیس‌ سویا را احتمالا یک هیپی، احتمالا در دهه ۶۰ و احتمالا در کالیفرنیا اختراع کرده است. اما این تصور اشتباه است. کنراد آدناور، اولین صدر اعظم آلمان بعد از جنگ جهانی دوم، سوسیس گیاهی را اختراع کرد.
در جنگ جهانی اول، هنگامی که آلمان در محاصره انگلیس‌ها بود، آدناور شهردار کلن بود و گرسنگی در کلن بیداد می‌کرد. آدناور ذهنی خلاق داشت و به دنبال راه‌هایی گشت تا موادی که نایاب شده بودند، از جمله گوشت را، با موادی که در درسترس بود جایگزین کند. او این کار را با جایگزینی گندم با ترکیبی از آرد برنج، جو و آرد ذرت برای تهیه نان آغاز کرد. این جایگزینی تا قبل از ورود رومانی به جنگ پاسخگو بود، اما پس از آن عرضه آرد ذرت قطع شد.
با تجربه‌ای که از تهیه نان با مواد اولیه متفاوت به دست آورد، به دنبال تهیه سوسیسی جدید رفت و سویا را به عنوان مواد اولیه سوسیس بدون گوشت انتخاب کرد. این محصول به «سوسیس صلح» معروف شد. آدناور سعی کرد این سوسیس را در دفتر ثبت اختراع آلمان به ثبت برساند اما موفق نشد. چراکه طبق قوانین آلمان، محتویات مناسب برای سوسیس را نداشت- سوسیس بدون گوشت سوسیس محسوب نمی‌شود.
عجیب آن‌ که شانس او در بریتانیا، دشمن آن زمان آلمان، بیشتر بود. جرج پنجم سوسیس گیاهی را در ۲۶ ژوئن ۱۹۱۸ به ثبت رساند. آدناور بعدها وسیله‌ای الکتریکی برای کشتن حشرات، دستگاهی دوار برای کنار زدن مردم از ترم‌‌هایی که در حال نزدیک شدن بودند و چراغی که داخل توستر می‌رود را نیز اختراع کرد. اما هیچ‌کدام از آن‌ها به تولید نرسیدند. سوسیس گیاهی ماندگارترین اختراع‌ او بود.
9-فولاد ضد زنگ
فولادهای ضد زنگ را مدیون هری بیرلی اهل شفیلد هستیم. در آرشیو شفیلد آمده: «در سال ۱۹۱۳، هری برلی، اهل شفیلد، محصولی را که همه به نام  «فولاد ضد زنگ» می‌شناسند اختراع کرد. محصولی که صنعت فلزکاری را متحول کرد و یکی از اجزای مهم دنیای مدرن شد.»
ارتش بریتانیا به دنبال فلزی بهتر برای اسلحه‌های خود بود. مشکل این‌ بود که اصطحکاک و گرمای گلوله‌ها بر اثر شلیک‌های مکرر لوله‌ سلاح‌ها را کج می‌کرد. از بیرلی، که در آن زمان متخصص متالوژی در شرکتی در شفیلد بود، خواسته شده بود که آلیاژهای مقاوم‌تری پیدا کند. 
او اضافه کردن کروم به فولاد را امتحان کرد، و افسانه این است که برخی از نتایج کار را که با شکست مواجه شده بود دور ریخت. به معنی واقعی کلمه آن‌ها را در تپه‌ای از اوراقی‌ها ریختند. اما بیرلی دیرتر متوجه شد که نمونه‌های دور ریخته شده در حیاط زنگ نزده‌اند.
او رمز فولاد ضد زنگ را کشف کرده بود. در جنگ جهانی اول از آن در برخی از جدیدترین موتورهای هواپیما استفاده کردند، اما موفقیت واقعی خود را در چاقو و قاشق و چنگال و تجهیزات بی‌شمار پزشکی که بیمارستان‌ها به آن وابسته‌اند به دست آورد.
10-ارتباط با خلبان
قبل از جنگ جهانی اول، خلبان‌ها هیچ راهی برای صحبت با یکدیگر یا با مردم روی زمین نداشتند. در ابتدای جنگ، ارتش‌ها به کابل به عنوان وسیله ارتباط تکیه می‌کردند، اما خیلی وقت‌ها توپ و تانک آن‌ها را قطع می‌کردند. آلمان‌ها نیز راه‌هایی برای قطع کردن کابل‌های ارتباطی بریتانیایی‌ها پیدا کرده بودند. راه‌های دیگر ارتباطی مانند دونده‌ها، پرچم، کبوترهای پیام‌بر، لامپ و سوارکاران نیز استفاده می‌شد اما کافی نبودند. خلبانان به اشاره و فریاد متکی بودند. کاری باید انجام می‌شد. بی‌سیم راه چاره بود.
تکنولوژی رادیو وجود داشت اما باید توسعه داده می‌شد و بنا به گفته کیث تروور، متخصص در این زمینه از تحقیقات تاریخی، این اتفاق در جنگ جهانی اول در بروکلندز و بعد‌تر در بیگینگ‌ هیل اتفاق افتاد. در پایان سال ۱۹۱۶، قدم‌های مهم برداشته شده بود. تروور در کتاب خود می‌نویسد: «صدای زیاد موتورهواپیما در پس‌زمینه، تلاش‌های اولیه برای جاسازی تلفن‌های رادیویی در هواپیما را با مشکل مواجه کرده بود. بعدها این مشکل با کلاه‌هایی که در آن مایکروفون و گوشی طراحی شده بود که بیشتر صدا را مسدود می‌کرد حل شد.»